Dag 13: Zaterdag 15 november: Hoi An.

Vanmorgen om 06.00 uur opgestaan.
Wij zijn met een kleine groep (Bianca, Patrick, Juliette, Peter, Anneke, Gerrit, Elly, Clemens, Bertie, Michel, Jan en Din onze gids) de overblijfselen van My Son gaan bezoeken.
My Son, tussen de 4de en 13de eeuw de religieuze en politieke hoofdstad van het koninkrijk Champa, bevat de resten van een reeks spectaculaire tempels, omgeven door bergen.
Ondanks eeuwen van plunderingen en bombardementen bieden de ruïnes een fascinerend kijkje in een oude hindoecultuur. Archeologen trachten met hulp van Unesco de ruïnes zo goed mogelijk te restaureren.

De Fransen hebben gedetailleerde tekeningen nagelaten, maar een volledige reconstructie is onmogelijk: een groot deel van My Son is voorgoed verdwenen.

Foto Juliette.

Henny, Gijs, Bianca, Patrick, Joke, Roland, Elly en Rayner zijn 's avonds op kookles gegaan.

Zo te zien was het er erg gezellig.

Dag 14: zondag 16 november: Hoi An - Qui Nhon
Reisafstand 300 km.

Vandaag staat een reisdag op het programma, met onderweg een bezoek aan het oorlogsmonument en museum van My Lai.

Tijdens de Vietnamoorlog werd aangenomen dat de bevolking rond Quang Ngai sympathie had voor de Vietcong.

Op 16 maart 1968 drong een groep Amerikaanse infanteristen het gebied binnen om de dood van enkele strijdmakkers te wreken.

Binnen vier uur voltrok zich de grootste Amerikaanse oorlogsmisdaad uit de Vietnamoorlog: ongeveer vijfhonderd Vietnamese burgers, onder wie vrouwen en kinderen, werden door Amerikaanse soldaten afgeslacht.

Luitenant William Calley, de aanstichter van het bloedbad, werd veroordeeld voor moord, maar kwam later vrij in hoger beroep.

Uiteindelijk is er niemand voor de misdaad veroordeeld.

Onderweg naar Qui Nhon kwamen wij langs dit gigantische beeld, de 'Dame Boeddha' in Da Nang.

De Vietnamese naam is Tuong Phat Ba Quan Am, wat 'het beeld van de godin van mededogen' betekent.

Met zijn 67 meter, vergelijkbaar met een gebouw van 30 verdiepingen, is het het hoogste standbeeld van Vietnam.

Het beeld bevindt zich in de Linh Ung-pagode en is vanbinnen hol, met 17 verdiepingen, elk gewijd aan een andere boeddha.

Vandaag voor het eerst een regenachtige dag maar gelukkig een reisdag.

Aankomst bij het oorlogsmonument My Lai.

Dag 15: maandag 17 november: Qui Nhon - Nha Trang
Reisafstand 230 km.

Wij hebben een fabriek bezocht waar bamboe mandboten worden gemaakt.

Bamboe mandboten, lokaal bekend als 'thung chai', worden in Vietnam op traditionele wijze met de hand gemaakt.

In deze fabriek maken ze 10 bootjes per maand.

De kleinste kosten 2.000.000 Vietnamese dong (ongeveer € 60,-) en de grote 3.000.000 (ongeveer € 100,-).

Saigon Qui Nhon Hotel.

Voor dat wij naar het hotel gingen hebben wij een bezoek gebracht aan "Thap Thien Y Thanh Mau": dit zijn Vietnamese karakters wat "Hemelse Moeder" betekenen.
Thap betekent toren in het Vietnamees, wat verwijst naar de Po Nagar Cham- torens.

Een of meerdere randen (gunwales) van gespleten bamboe worden aan de binnen- en buitenkant van de bovenrand bevestigd om de vorm te stabiliseren en te verstevigen.

Waterdicht maken is een cruciale stap.

Traditioneel worden de gaten in het vlechtwerk opgevuld met een mengsel van buffelmest, kalkpoeder en boomhars, dat vervolgens in de zon wordt gedroogd.

Nadat de eerste laag droog is, wordt het hele vaartuig herhaaldelijk (soms wel vier keer) ingesmeerd met een waterbestendige hars of teer om het volledig waterdicht en duurzaam te maken.

Elke laag wordt zorgvuldig in de zon gedroogd.

Eventuele overtollige randen worden bijgesneden en de boot is klaar voor gebruik."

De ambachtslieden creëren een basisframe door bamboestokken te weven tot een grote, platte mat. Dit vereist veel vaardigheid en precisie.

De geweven mat wordt vervolgens in een ronde of ovale vorm gedwongen. Dit gebeurt vaak door de mat in een speciaal hiervoor gegraven ronde kuil in de grond te plaatsen of door deze over een set palen te spannen die de omtrek van de boot bepalen. Door op de mat te stappen of er zand in te doen, wordt de mandvorm gecreëerd.

Dag 16: dinsdag 18 november: Nha Trang - Phan Thiet/Mui Ne
Reisafstand 240 km.

Voordat wij vertrokken uit Nha Trang, zijn wij met de boot om een eiland gevaren.

Op het eiland ernaast ligt het Vinpearl-pretpark.

Dit pretpark is via een kabelbaan met het vasteland verbonden.

De kabelbaan is 3320 meter lang en biedt een spectaculair uitzicht over de zee.

De oprichter van Vinpearl, het pretparkmerk van Vingroup, is 'Phạm Nhật Vượng', die ook achter de Vinfast-auto's zit.

We waren onderweg naar Phan Thiet en hebben de zandduinen bezocht.

Ze liggen bij Mũi Né en Phan Thiet en staan bekend om hun opvallende roodbruine kleur.

Die kleur is vooral prachtig bij zonsondergang.

Populaire activiteiten hier zijn sandboarden.

De kabelbaan en het pretpark.

De stad Nha Trang is een kustplaats met een levendige vissers gemeenschap die in de stad woont, niet op het water. Vissers werken op zee, maar keren terug naar hun huis in de stad.

In Mui Ne staan overal fermentatievaten voor de bekende nuoc mam (vissaus), die gemaakt wordt met 1 kilo zout, 3 kilo ansjovis en water, waarna het mengsel minstens 1 jaar blijft staan.

Het vissersdorpje Mui Ne kenmerkt zich door een onvoorstelbaar groot aantal vissersbootjes.

Hier worden garnalen te drogen gelegd.

Omdat verse garnalen snel bederven, is drogen een effectieve methode om ze langer houdbaar te maken.

Dit proces elimineert de noodzaak van koeling, wat ideaal is voor zowel opslag als transport.

Dag 17 en 18: woensdag 19 november en donderdag 20 november: Phan Thiet/Mui Ne
Overnachting: Victoria Phan Thiet Beach Resort & Spa

Woensdag 19 november hebben wij er een luie dag van gemaakt.

'S morgens naar het stadje gelopen en 's middags langs het strand gewandeld.

'S avonds, toen wij naar bed gingen, viel de badkamerdeur in het slot.

Hij was met geen mogelijkheid open te krijgen.

Nadat wij om 22.50 uur de receptie hadden gebeld, kwam er na 3 minuten iemand aan om de deur weer te openen.

Hij had na drie kwartier de deur nog niet open en stelde voor om morgen terug te komen.

Ik zei tegen hem dat ik de deur nu open wilde hebben, anders zouden wij niet naar het toilet kunnen gaan.

Na weer drie kwartier aan de deur gewerkt te hebben, kwam de grote baas eens kijken waarom het zo lang duurde.

Ik had al voorgesteld om een breekijzer te gaan halen.

De baas gaf hem als opdracht om de dwarsspijlen open te breken en het slot dan even van de binnenkant open te doen.

Toen was het in 5 minuten tijd gepiept en konden wij om 00.30 uur gaan slapen.

Een kapotte deur als resultaat.

Victoria Phan Thiet Beach Resort & Spa voor 3 nachten